Μαθήματα Ηλεκτρικής Κιθάρας
Η ηλεκτρική κιθάρα αποτελεί εξέλιξη της κλασικής και της ακουστικής κιθάρας η οποία προέκυψε από την ανάγκη ενίσχυσης της έντασης του οργάνου. Καθώς οι τζαζ ορχήστρες στα μέσα του προηγούμενου αιώνα άρχισαν να γίνονται πολυπληθείς, ήταν αδύνατο πλέον να διακρίνει κανείς την κιθάρα ανάμεσα στα «φασαριόζικα» χάλκινα πνευστά χωρίς την απαραίτητη υποβοήθηση της ενίσχυσης. Οι πρώτες υλοποιήσεις βέβαια δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μάλλον πρόχειρες μετατροπές ακουστικών κιθαρών. Σε μία ηλεκτρική κιθάρα οι δονήσεις των μεταλλικών χορδών μετατρέπονται από τους μαγνήτες σε ηλεκτρικό ρεύμα το οποίο στη συνέχεια ενισχύεται από ένα σύστημα ενισχυτή – ηχείου. Ως εκ τούτου μία ηλεκτρική κιθάρα σε
αντίθεση με μία ακουστική, από μόνη της δεν παράγει ήχο. Χρειάζεται πάντα και ο ενισχυτής, ενώ είθισται το σήμα της να περνάει και από διάφορες «μονάδες εφέ» ώστε να παράγονται όλα αυτά τα πλούσια ηχοχρώματα που πλέον είναι συνυφασμένα με τον ήχο μίας ηλεκτρικής κιθάρας.
Εκτελεστικά, η καταγωγή της ηλεκτρικής κιθάρας από την κλασική και την ακουστική έχει ως επακόλουθο την ύπαρξη κάποιων κοινών σημείων στην προσέγγιση, τον χειρισμό και τη λειτουργία και των τριών οργάνων. Αυτό καθιστά την όποια προηγούμενη διαδρομή του μαθητή σε μία κλασική η ακουστική κιθάρα χρήσιμη αλλά όχι απαραίτητη. Η ηλεκτρική κιθάρα κατά βάση είναι ένα διαφορετικό όργανο με διαφορετικό ήχο, διαφορετικές τεχνικές και διαφορετικό ρεπερτόριο.
Στα μαθήματα ηλεκτρικής κιθάρας
- Ο μαθητής διδάσκεται τον τρόπο όπου μέσα από ασκήσεις θα βελτιώσει την ακρίβεια, την ανεξαρτησία της κίνησης, την ευελιξία, την ταχύτητα, το άνοιγμα των δακτύλων του και γενικότερα όλες τις απαραίτητες μυοσκελετικές δεξιότητες για τον χειρισμό του οργάνου.
- Γίνεται γνωριμία με θεμελιώδεις τεχνικές όπως alternate picking, bends, slides, vibrato, palm muting καθώς και πιο προχωρημένες όπως economy picking, string skipping, tapping, rakes κτλπ.
- Δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην βελτίωση της ρυθμικής αντίληψης του μαθητή μέσα από κατάλληλα επιλεγμένες ρυθμικές ασκήσεις και μελέτη με μετρονόμο.
- Διδάσκεται η απαραίτητη θεωρία αλλά και η αρμονία που θα μας βοηθήσει να αντιληφθούμε πως λειτουργούν οι συγχορδίες (τρίφωνες, τετράφωνες, αναστροφές κλπ), οι κλίμακες, τα modes και πως συνδυαστικά όλα τα παραπάνω γίνονται εκφραστικά και συνθετικά εργαλεία στα δάχτυλά μας.
- Μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε τον εξοπλισμό μας: κιθάρες, ενισχυτές, μαγνήτες, πεταλάκια, πολυεφέ κλπ. ώστε να είμαστε σε θέση να προσεγγίσουμε τα ηχοχρώματα που προσδοκούμε να ακούσουμε από την κιθάρα μας.
- Παρέχονται σημειώσεις, backing tracks, loop tracks, TABs και κάθε απαραίτητο βοήθημα ώστε η μελέτη να είναι εποικοδομητική και ευχάριστη.
- Μαθαίνουμε να διαβάζουμε μουσική (παρτιτούρα, ταμπλατούρα, chord charts) καθώς είναι σημαντικό να μπορούμε να κατανοούμε και να αποκωδικοποιούμε τη μουσική που θέλουμε να μάθουμε να παίζουμε.
- Σημαντικότερο από όλα τα παραπάνω είναι, κάθε γνώση που αποκτούμε πάνω στην κιθάρα να επιστρατεύεται ώστε να παίξουμε μουσική και να χτίσουμε ένα ρεπερτόριο που θα διαλέξουμε μαζί και θα το προσαρμόσουμε στις ανάγκες, τα ακούσματά και τις δεξιότητες μας.
Παρακάτω μπορείτε να βρείτε κάποια δωρεάν μαθήματα και σημειώσεις που συνοδεύονται από τα αντίστοιχα πολυμέσα (audio – video) καθώς και δωρεάν παρτιτούρες που αφορούν τη μελέτη της ηλεκτρικής κιθάρας. Το υλικό αυτό το συγκεντρώσαμε με μεράκι και αγάπη. Ελπίζουμε να σας φανεί χρήσιμο και να σας δώσει το έναυσμα για περισσότερη μελέτη.
Arctic Monkeys – Do I Wanna Know guitar TAB
Είναι δύσκολο να μη χτυπήσεις τα πόδια σου με ρυθμό ακούγοντας το Riff από το "Do I Wanna Know?" των Arctic Monkeys. Χάρη σε αυτό το Riff που φιλοξενούμε αυτό το μήνα στο “Riff of the Month” οι Arctic Monkeys αναρριχήθηκαν για πρώτη φορά στο Billboard Hot 100. Επίσης, το ίδιο Riff τους χάρισε την Τρίτη θέση σε ψηφοφορία του Guitar World για τα καλύτερα riff της δεκαετίας (2010-2020).
ΠερισσότεραDeep Purple – Knocking at your Back Door guitar TAB
Ο Ritchie Blackmore είναι αναμφισβήτητα ένας από τους επιδραστικότερους rock κιθαρίστες. Πρωτοστάτης του shred κινήματος (όταν ακόμα δεν είχε εφευρεθεί ο όρος) με εξαιρετική τεχνική, μελωδικές γραμμές δανεισμένες από τον Bach και τη Baroque μουσική και αξιοζήλευτη ταχύτητα. Πέρα από τις εξαιρετικές lead φράσεις του, είναι υπεύθυνος και για μερικά από τα σημαντικότερα Riff που έχουν γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορία της rock μουσικής. Ένα από αυτά είναι και το Riff του “Knocking at your Back Door” μέσα από το πολυπλατινένιο “Perfect Strangers” του 1984 που επιλέξαμε για το “Riff of the Month” του Οκτώβρη.
ΠερισσότεραJudas Priest – Breaking the Law guitar TAB
Οι Judas Priest είναι ένα από τα συγκροτήματα που «σφυρηλάτησαν» το Heavy Metal στις δεκαετίες το 70’ και του 80’. Η δίδυμη κιθαριστική επίθεση από τους Glenn Tipton και K. K. Downing είναι πλέον συνώνυμη με τον «σκληρό» ήχο του ιδιώματος και υιοθετήθηκε από δεκάδες συγκροτήματα που ακολούθησαν. Το “Breaking the Law” από το British Steel” του 1980 είναι από τις πιο γνωστές συνθέσεις του συγκροτήματος και το χαρακτηριστικό, άμεσα αναγνωρίσιμο Riff του, καταφέρνει εδώ και δεκαετίες να ξεσηκώνει τα πλήθη στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος.
ΠερισσότεραRiff of the Month – July 2022 / Pearl Jam – “Alive”
Το “Alive” είναι το πρώτο single που κυκλοφόρησαν οι Pearl Jam προετοιμάζοντας το έδαφος για το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Ten” (1991). Ο Stone Gossard είχε γράψει τη μουσική και το υπνωτικό, άμεσα αναγνωρίσιμο Riff του τραγουδιού την εποχή που ήταν ακόμη μέλος στους Mother Love Bone. Ήταν μάλιστα το πρώτο τραγούδι για το οποίο έγραψε στοίχους και ηχογράφησε φωνητικά ο Eddie Vedder ως μέρος της οντισιόν του για τους Pearl Jam.
ΠερισσότεραRiff of the Month – June 2022 / Gary Moore – “Don’t Take me for a Loser”
Ο Gary Moore είναι ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες της γηραιάς ηπείρου. Με το ενθουσιώδες, ορμητικό αλλά παράλληλα προσεκτικά δομημένο και τεχνικά άρτιο παίξιμό του, επηρέασε γενεές μουσικών αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του τόσο στην Hard Rock όσο και στη Blues σκηνή . Το Riff του “Don’t Take me for a Loser” ανοίγει με εμβληματικό τρόπο την αυλαία του δεύτερου προσωπικού του άλμπουμ “Corridors of Power” του 1982 και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μιας εποχής όπου ο Gary Moore φλέρταρε με τον πιο σκληρό ήχο, πριν επιστρέψει στις Blues ρίζες του με το “Still got the Blues”.
Περισσότερα