Μαθήματα Κλασικής Κιθάρας
Μαθήματα κλασικής κιθάρας – Η κλασική κιθάρα έχει τις καταβολές της στη βιχουέλα του 15 ου αιώνα. Εξελίχθηκε τον 17 ο αιώνα στη μπαρόκ κιθάρα για να πάρει τη μορφή που όλοι γνωρίζουμε τον 19 αιώνα. Στις μέρες μας (χάρη κυρίως στον Andrés Segovia) το ρεπερτόριό της αναγνωρίζεται ως καταξιωμένο σολιστικό είδος στον χώρο της κλασικής μουσικής.
Στα μαθήματα κλασικής κιθάρας χρησιμοποιούμε αποκλειστικά τα δάχτυλα και όχι πένα, τεχνική απαραίτητη ώστε να καθίσταται εφικτή η εκτέλεση πολυφωνικής μουσικής. Η κλασική κιθάρα είναι το μοναδικό είδος κιθάρας που μπορεί να οδηγήσει σε τίτλους σπουδών αναγνωρισμένους από το Ελληνικό κράτος με ότι αυτό συνεπάγεται για την μετέπειτα επαγγελματική σταδιοδρομία ενός κλασικού κιθαρίστα.
Στα μαθήματα κλασικής κιθάρας ακολουθείται πιστά το περίγραμμα σπουδών του υπουργείου πολιτισμού (ΦΕΚ 500/Β/1987) συμφώνα με το οποίο οι τάξεις διαρθρώνονται ως εξής:
1. Προκαταρκτική (2 χρόνια)
2. Κατωτέρα (3 χρόνια)
3. Μέση (3 χρόνια)
4. Ανωτέρα (3 χρόνια)
Μετά από 3 χρόνια φοίτησης στην ανωτέρα μπορεί κάποιος να δώσει κατευθείαν εξετάσεις για δίπλωμα. Αν όμως κάποιος προτιμήσει, με το πέρας της φοίτησης του στην ανωτέρα, να δώσει εξετάσεις πρώτα για πτυχίο, θα πρέπει να μεσολαβήσουν δύο επιπλέον χρόνια για τις εξετάσεις του διπλώματος.
- Στα ιδιαίτερα μαθήματα κλασικής κιθάρας, συνηθίζεται, όταν ο μαθητής/τρια είναι επιμελής, να καλύπτουμε την ύλη των παραπάνω τάξεων σε λιγότερα από τα προβλεπόμενα χρόνια. Σε αυτή τη περίπτωση, μέσα από την διαδικασία τωνκατατακτηρίων εξετάσεων, γίνεται κατάταξη του/της μαθητή/τριας σε τάξη ανάλογη του επιπέδου του/της.
- Κατά την διδασκαλία, στα ιδιαίτερα μαθήματα κλασικής κιθάρας, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην σωστή στάση του μαθητή και στην ορθή τοποθέτηση των χεριών στο όργανο ώστε να αποφευχθούν λάθος συνήθειες που όταν εδραιώνονται με δυσκολία αλλάζουν αποτελώντας τροχοπέδη στην εξέλιξη της τεχνικής μας.
- Επίσης, καθώς είναι υψίστης σημασίας η σωστή ανάγνωση της παρτιτούρας, στα πλαίσια του μαθήματος διδάσκεται η απαραίτητη θεωρία της μουσικής ώστε να γίνει πλήρως κατανοητή η μουσική σημειογραφία και η σημασία της κατά την εκτέλεση μιας κλασικής σύνθεσης.
- Μαζί με τις απαραίτητες τεχνικές που απαιτεί το ρεπερτόριο της κλασικής κιθάρας, στεκόμαστε πάντα με επιμέλεια στις ερμηνευτικές λεπτομέρειες που οριοθετούν τη μετάβαση από το να παίζουμε απλά νότες στο να παίζουμε μουσική.
Παρακάτω μπορείτε να βρείτε κάποια δωρεάν μαθήματα και σημειώσεις που συνοδεύονται από τα αντίστοιχα πολυμέσα (audio – video) καθώς και δωρεάν παρτιτούρες που αφορούν τη μελέτη της κλασσικής κιθάρας. Το υλικό αυτό το συγκεντρώσαμε με μεράκι και αγάπη. Ελπίζουμε να σας φανεί χρήσιμο και να σας δώσει το έναυσμα για περισσότερη μελέτη.
Francisco Tarrega – Etude In E minor | guitar score
Όταν ο Tárrega συνέθεσε αυτή τη σπουδή, η κιθάρα είχε αρχίσει να χάνει τη δημοτικότητά της στην Ευρώπη, καθώς το πιάνο και το βιολί κυριαρχούσαν πλέον στις μεγάλες αίθουσες συναυλιών. Πριν από τον Tárrega, παλαιότεροι κλασικοί συνθέτες (όπως ο Fernando Sor) έγραφαν σπουδές που ακούγονταν πολύ ακαδημαϊκές και αυστηρές. Ο Tárrega, επηρεασμένος βαθιά από τους μεγάλους ρομαντικούς συνθέτες του πιάνου (όπως ο Frédéric Chopin), πίστευε ότι μια τεχνική άσκηση πρέπει να έχει ψυχή. Η σπουδή σε Μι ελάσσονα είναι ιστορικά σημαντική επειδή επιφέρει την απαραίτητη τεχνική βελτίωση (συνεχή αρπίσματα) μέσα από μια όμορφη, βαθιά μελαγχολική μελωδία (cantabile). Η συγκεκριμένη σπουδή σχεδιάστηκε ως ένα απαραίτητο «σκαλοπάτι» για να προετοιμάσει ο Tárrega τους μαθητές του για τα πιο δύσκολα έργα του. Επίσης, εκείνη την εποχή, ο διάσημος οργανοποιός Antonio de Torres είχε μόλις επανασχεδιάσει την κλασική κιθάρα, κάνοντας το σώμα της μεγαλύτερο και τον ήχο της πολύ πιο γεμάτο. Το Etude in E minor γράφτηκε για να εκμεταλλευτεί ακριβώς αυτές τις νέες δυνατότητες: Χρησιμοποιεί τις ανοιχτές μπάσες χορδές που αντηχούν βαθιά, ενώ η μελωδία σκαρφαλώνει ψηλά στην πρώτη χορδή, καταλήγοντας στις φυσικές αρμονικές (harmonics) στο 12ο τάστο για να αναδείξει τη νέα, μεγάλη διάρκεια στον ήχο (sustain) που είχαν οι κιθάρες Torres. Η σχέση...
ΠερισσότεραWillson’s Wilde – Anonymous | guitar score
Το «Willson’s Wilde» είναι μία εξαιρετικά δημοφιλής σύνθεση, γραμμένη αρχικά για αναγεννησιακό λαούτο. Η πιο διάσημη και ολοκληρωμένη εκδοχή του κομματιού βρέθηκε σε ένα ιστορικό βιβλίο για λαούτο του 16ου αιώνα (περίπου το 1590), γνωστό ως Folger Manuscript (MS V.b.280). Το συγκεκριμένο βιβλίο περιέχει πολλές επώνυμες συνθέσεις, κάποιες από τις οποίες φέρουν την ιδιόχειρη υπογραφή του John Dowland. το βιβλίο άνηκε αργότερα στον James Dowland, απόγονο του συνθέτη. Δίπλα στον τίτλο του Wilson's Wilde δεν υπάρχει καμία υπογραφή ή αναφορά συνθέτη. Επειδή όμως το κομμάτι περιλαμβανόταν μέσα στο "Βιβλίο του Dowland", πολλοί μεταγενέστεροι εκδότες και μουσικοί υπέθεσαν λανθασμένα ότι το έγραψε εκείνος. Το Wilson's Wilde είναι στην πραγματικότητα μια εξαιρετικά δημοφιλής, παραδοσιακή μελωδία της ελισαβετιανής εποχής στην Αγγλία. Μια άλλη εκδοχή της σύνθεσης εμφανίζεται στο βιβλίο για λαούτο του William Ballet (περίπου 1610) και στα χειρόγραφα Holmes. Συνεπώς, το κομμάτι είναι ανώνυμου/αγνώστου συνθέτη, αλλά έχει καταγραφεί πως ανήκει "στη σφαίρα επιρροής" του John Dowland λόγω του χειρογράφου χάρη στο οποίο διασώθηκε. Στην ελισαβετιανή Αγγλία, η λέξη "Wilde" (ή "Wylde") αναφερόταν συχνά σε έναν ζωηρό, γρήγορο χορό ή μια ανάλαφρη μελωδία της εποχής. Αν και το πρωτότυπο χειρόγραφο δεν είχε ένδειξη μέτρου, οι σύγχρονες μεταγραφές το αποδίδουν σε μέτρο 6/8 (ή 3/4). Αυτό...
ΠερισσότεραFerdinando Carulli – Andantino (Op. 241, No. 5) | guitar score
Το Andantino, Op. 241, No. 5 του Ferdinando Carulli είναι ένα από τα πιο διάσημα και αγαπημένα κομμάτια σπουδαστών της κλασικής κιθάρας που βρίσκονται στις πρώτες ωδειακές τάξεις. Η σύνθεση αυτή περιλαμβάνεται στο μνημειώδες εκπαιδευτικό βιβλίο του Carulli, École de guitare, Op. 241, που εκδόθηκε στο Παρίσι γύρω στο 1825. Στις μέρες μας, διακόσια χρόνια μετά, εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παγκόσμιας διδακτικής ύλης των σπουδών της κλασσικής κιθάρας.
ΠερισσότεραJohn Dowland – Mr. Dowland’s Midnight (P. 99) | guitar score
Το "Mr. Dowland's Midnight" (P. 99) είναι μία σύντομη σύνθεση για αναγεννησιακό λαούτο, γραμμένη από τον John Dowland (1563–1626). Σε αντίθεση με το γνώριμο, μελαγχολικό ύφος του Dowland, η παρούσα σύνθεση είναι ανάλαφρη, φωτεινή και ρυθμική. Το έργο διασώθηκε μέσα από το Margaret Board Lute Book, ένα σημαντικό χειρόγραφο με μουσική για λαούτο της Ελισαβετιανής εποχής. Η μουσική του φόρμα είναι allemande. Χορός της Αναγέννησης με ρυθμική αγωγή 4/4. Καθώς είναι χαμηλής δυσκολίας, είναι πολύ δημοφιλές στην κλασική κιθάρα και προσφέρει μια πρώτη γνωριμία με την αναγεννησιακή πολυφωνία.
ΠερισσότεραΓιάννη μου το Μαντήλι σου | guitar score
Το «Γιάννη μου το μαντήλι σου» είναι ένα από τα πιο εμβληματικά παραδοσιακά τραγούδια της ξενιτιάς, με προέλευση από το Πωγώνι της Ηπείρου. Δεν αναφέρεται σε κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο. Αντίθετα, ο «Γιάννης» (ή Γιαννάκης) συμβολίζει τον ξενιτεμένο Έλληνα και τον πόνο του αποχωρισμού. Στο τραγούδι «Γιάννη μου το μαντήλι σου», το μαντήλι λειτουργεί ως ένα πολυσήμαντο σύμβολο με βαθιές ρίζες στην ελληνική λαϊκή παράδοση. Το μαντήλι συνδέεται συχνά με τον αποχωρισμό, καθώς χρησιμοποιείται για να σκουπίσει τα δάκρυα όσων μένουν πίσω ή όσων φεύγουν για την ξενιτιά. Παράλληλα, αποτελεί ένδειξη αγάπης και αφοσίωσης, αφού συχνά προσφερόταν ως προσωπικό ενθύμιο ανάμεσα σε αγαπημένα πρόσωπα πριν από έναν μακρύ χωρισμό. Επιπλέον, στην ελληνική χορευτική παράδοση το μαντήλι συνδέεται με την κοινότητα και τους κοινωνικούς δεσμούς, καθώς κρατιέται από τον πρωτοχορευτή και συμβολίζει τη σύνδεση των ανθρώπων μεταξύ τους. Στο συγκεκριμένο τραγούδι, το μαντήλι συμπυκνώνει όλες αυτές τις σημασίες: γίνεται φορέας μνήμης, αγάπης, νοσταλγίας και συλλογικής ταυτότητας. Η φθορά και το «λέρωμά» του αντανακλούν τον πόνο της ξενιτιάς και τα συναισθηματικά βάρη που κουβαλά ο ξενιτεμένος, μετατρέποντας ένα απλό αντικείμενο σε σύμβολο της ανθρώπινης εμπειρίας του αποχωρισμού. Το «Γιάννη μου το μαντήλι σου» αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης και έχει διασκευαστεί...
Περισσότερα