Μαθήματα Κιθάρας

_{Ozzy – Crazy Train guitar TAB}

Το “Crazy Train” είναι ένα από τα πιο επιδραστικά τραγούδια στην ιστορία της Heavy Metal μουσικής. Ήταν το πρώτο single μέσα από τοBlizzard of Ozz (1980), την πρώτη προσωπική δουλειά του Ozzy Osbourne μετά την αποχώρησή του από τους Black Sabbath. Στιχουργικά, το τραγούδι αντλεί τη θεματολογία του από τις ανησυχίες που χαρακτήριζαν την ψυχροπολεμική περίοδο και την γενικότερη, διαχρονική αίσθηση ότι ο κόσμος «εκτροχιάζεται». Το χαρακτηριστικό riff της εισαγωγής καθώς και το εξαιρετικό solo του “Crazy Train”, αναδεικνύουν το μοναδικό ταλέντο του Randy Rhoads, του οποίου οι επιρροές από την κλασική μουσική συνέβαλαν καθοριστικά στην εξέλιξη και την αναδιαμόρφωση της τεχνικής της ηλεκτρικής κιθάρας στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το χαρακτηριστικό riff του τραγουδιού, αποτελεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα στην ιστορία της μουσικής. Τα συνεχόμενα του όγδοα καθώς περιστρέφονται γύρω από μια σταθερή νότα -pedal note- δημιουργούν μια αίσθηση επαναλαμβανόμενης κίνησης και έντασης σαν μια ατμομηχανή που κινείται πάνω στις ράγες με μεγάλη ταχύτητα.

Ozzy – Crazy Train guitar TAB – παίζοντας το riff στην κιθάρα μας

Το τονικό κέντρο του riff είναι η Φα δίεση (F♯), η οποία λειτουργεί ως σταθερή βάση σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της εισαγωγής. Η επαναλαμβανόμενη αυτή νότα δημιουργεί ένα ισχυρό αίσθημα τονικής σταθερότητας, ενώ οι υπόλοιπες νότες κινούνται γύρω της, παράγοντας διαδοχικές στιγμές έντασης και αποφόρτισης. Η νότα αυτή πρέπει να ακούγεται με ομοιόμορφη ένταση και χρονική ακρίβεια σε κάθε επανάληψη.

Συνιστάται η μελέτη του riff αρχικά σε χαμηλή ταχύτητα (περίπου 60–70 bpm) και η σταδιακή αύξηση του τέμπo. Η προτεραιότητα πρέπει να είναι η καθαρότητα της εκτέλεσης και όχι η ταχύτητα. Η σωστή άρθρωση και η έμφαση στον ρυθμό είναι στοιχεία που δίνουν στο riff τη χαρακτηριστική του ενέργεια.

Η κιθάρα που ο Randy Rhoads για τις ηχογραφήσεις του Blizzard of Ozz χρησιμοποιοησε ήταν κυρίως η αγαπημένη του Gibson Les Paul Custom. Ο ενισχυτής που συνδέθηκε περισσότερο με τον ήχο του ήταν ο Marshall Super Lead 1959 (100W), γνωστός για τον δυναμικό και πλούσιο βρετανικό ήχο του.Επιπλέον, ο Rhoads χρησιμοποιούσε ένα MXR Distortion+, το οποίο δεν λειτουργούσε ως κύρια πηγή παραμόρφωσης αλλά ως boost, ενισχύοντας την είσοδο του ενισχυτή και προσθέτοντας sustain και ελαφρώς μεγαλύτερη συμπίεση.

Για να πλησιάσουμε, στον βαθμό του εφικτού, τον ήχο του Rhoads στο “Crazy Train” θα χρειαστούμε οπωσδήποτε κιθάρα με διπλοπηνιακό μαγνήτη σε bridge position. Θα προτιμήσουμε ενισχυτή με British χροιά. Θα διατηρήσουμε σε flat θέση τα μπάσα ενώ παράλληλα θα τονίσουμε τις μεσαίες και υψηλές συχνότητες. Θα χρειαστούμε αρκετά distortion προσέχοντας όμως να μην το παρακάνουμε και χάσουμε την καθαρή άρθρωση και την ευκρίνεια των νοτών.