Είναι δύσκολο να μη χτυπήσεις τα πόδια σου με ρυθμό ακούγοντας το Riff από το "Do I Wanna Know?" των Arctic Monkeys. Χάρη σε αυτό το Riff που φιλοξενούμε αυτό το μήνα στο “Riff of the Month” οι Arctic Monkeys αναρριχήθηκαν για πρώτη φορά στο Billboard Hot 100. Επίσης, το ίδιο Riff τους χάρισε την Τρίτη θέση σε ψηφοφορία του Guitar World για τα καλύτερα riff της δεκαετίας (2010-2020).
Ο Ritchie Blackmore είναι αναμφισβήτητα ένας από τους επιδραστικότερους rock κιθαρίστες. Πρωτοστάτης του shred κινήματος (όταν ακόμα δεν είχε εφευρεθεί ο όρος) με εξαιρετική τεχνική, μελωδικές γραμμές δανεισμένες από τον Bach και τη Baroque μουσική και αξιοζήλευτη ταχύτητα. Πέρα από τις εξαιρετικές lead φράσεις του, είναι υπεύθυνος και για μερικά από τα σημαντικότερα Riff που έχουν γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορία της rock μουσικής. Ένα από αυτά είναι και το Riff του “Knocking at your Back Door” μέσα από το πολυπλατινένιο “Perfect Strangers” του 1984 που επιλέξαμε για το “Riff of the Month” του Οκτώβρη.
Οι Judas Priest είναι ένα από τα συγκροτήματα που «σφυρηλάτησαν» το Heavy Metal στις δεκαετίες το 70’ και του 80’. Η δίδυμη κιθαριστική επίθεση από τους Glenn Tipton και K. K. Downing είναι πλέον συνώνυμη με τον «σκληρό» ήχο του ιδιώματος και υιοθετήθηκε από δεκάδες συγκροτήματα που ακολούθησαν. Το “Breaking the Law” από το British Steel” του 1980 είναι από τις πιο γνωστές συνθέσεις του συγκροτήματος και το χαρακτηριστικό, άμεσα αναγνωρίσιμο Riff του, καταφέρνει εδώ και δεκαετίες να ξεσηκώνει τα πλήθη στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος.
Το “Alive” είναι το πρώτο single που κυκλοφόρησαν οι Pearl Jam προετοιμάζοντας το έδαφος για το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Ten” (1991). Ο Stone Gossard είχε γράψει τη μουσική και το υπνωτικό, άμεσα αναγνωρίσιμο Riff του τραγουδιού την εποχή που ήταν ακόμη μέλος στους Mother Love Bone. Ήταν μάλιστα το πρώτο τραγούδι για το οποίο έγραψε στοίχους και ηχογράφησε φωνητικά ο Eddie Vedder ως μέρος της οντισιόν του για τους Pearl Jam.
Ο Gary Moore είναι ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες της γηραιάς ηπείρου. Με το ενθουσιώδες, ορμητικό αλλά παράλληλα προσεκτικά δομημένο και τεχνικά άρτιο παίξιμό του, επηρέασε γενεές μουσικών αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του τόσο στην Hard Rock όσο και στη Blues σκηνή . Το Riff του “Don’t Take me for a Loser” ανοίγει με εμβληματικό τρόπο την αυλαία του δεύτερου προσωπικού του άλμπουμ “Corridors of Power” του 1982 και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μιας εποχής όπου ο Gary Moore φλέρταρε με τον πιο σκληρό ήχο, πριν επιστρέψει στις Blues ρίζες του με το “Still got the Blues”.
Οι Queensryche ανήκουν αναμφίβολα στους πρωτοπόρους του progressive metal και μαζί με τους Fates Warning άνοιξαν τον δρόμο για δεκάδες συγκροτήματα που ακολούθησαν όπως οι Dream Theater. Ο Chris DeGarmo ήταν ο ιθύνον νους πίσω από την πλειοψηφία των συνθέσεων της ένδοξης περιόδου των Queensryche. Οι μελωδικές του γραμμές και τα Riff του ξάφνιαζαν καθώς απέκλιναν σημαντικά από τις bluesy καταγραφές των guitar heroes του παρελθόντος και τις νεοκλασικίζουσες επιρροές των συγχρόνων του, ανοίγοντας νέους ορίζοντες. Παρά τις «καινοτόμες» του επιλογές πάνω στην ταστιέρα, οι συνθέσεις του διατηρούσαν πάντα μια σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο πρωτότυπο και το οικείο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Riff από το “Eyes of a Stranger” μέσα από το ”Operation : Mindcrime” που κυκλοφόρησε το 1988.
Η έννοια Riff είναι συνυφασμένη με το όνομα του Tony Iommi. Του πρωτεργάτη του Metal, του κιθαρίστα που καθιέρωσε τα «χαμηλά» κουρδίσματα, του συνθέτη που «εφηύρε» μουσικά ρεύματα όπως το Doom, το Stoner και αμέτρητα ακόμα. Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι αδύνατο να υπάρχει ενότητα σε κιθαριστικό κανάλι/site με τον τίτλο “Riff of the Month” και να μην φιλοξενούνται σε αυτό Riff του Tony Iommi. Αυτό το μήνα λοιπόν κάνουμε την αρχή με το “Sweet Leaf” από το “Master of Reality” των Sabbath. Το μόνο βέβαιο είναι ότι έπεται και συνέχεια.
Το “Dance the Night Away” ήταν το πρώτο τραγούδι των Van Halen που κατάφερε να σκαρφαλώσει στο top 20 των Billboard charts. Ο Eddie Van Halen εμπνευσμένος από το "Go Your Own Way" των Fleetwood Mac έγραψε το Riff του τραγουδιού το οποίο πήρε σάρκα και οστά με τη συμβολή των υπολοίπων μελών στο studio το 1979 κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για το δεύτερό τους άλμπουμ Van Halen II.
Το “Since You've Been Gone” είναι το τραγούδι που έχει διχάσει τους οπαδούς των Rainbow όσο κανένα άλλο. Αποτελεί σύνθεση του Russell Ballard και αρχικά κυκλοφόρησε το 1976. Ενώ η πρώτη του εκτέλεση πέρασε απαρατήρητη, η διασκευή των Rainbow που ακολούθησε το 1979 σκαρφάλωσε στα charts και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού χαρίζοντάς τους την πρώτη μεγάλη τους επιτυχία. Ήταν η εποχή που ο Blackmore έψαχνε έναν πιο «εμπορικό» ήχο για το συγκρότημά του προσπαθώντας να χαϊδέψει τα αυτιά κυρίως της Αμερικάνικης αγοράς στην οποία διακαώς επιθυμούσε να διεισδύσει. Αυτή η αλλαγή πλεύσης και η επιτηδευμένη προσέγγιση μιας “radio friendly” αισθητικής είχε σαν αποτέλεσμα την αποχώρηση του Ronnie James Dio και το τέλος μιας εποχής (ίσως της σημαντικότερης) για τους Rainbow. Κάθε τέλος όμως είναι και μία καινούργια αρχή και το “Since You've Been Gone” αποτελεί την λαμπρή αφετηρία της μετά-DIO περιόδου των Rainbow που μας χάρισε εξαιρετικές και άρτια εκτελεσμένες συνθέσεις. Προσωπικά το συγκεκριμένο Riff είναι από τα αγαπημένα μου και πάντα το διδάσκω στους μαθητές μου. Παρόλα αυτά, κάθε φορά που ακούω το “Down to Earth” που το φιλοξενεί, δεν μπορώ να μην σκεφτώ πως θα ήταν αν έλειπε το συγκεκριμένο «σχισματικό» τραγούδι και τις υπόλοιπες συνθέσεις του άλμπουμ τις τραγουδούσε ο DIO ως φυσική συνέχεια του “Long Live Rock n’ Roll”.
Ο Dave Meniketti με το συγκρότημά του τους Y&T είναι ένας από τους πρωτεργάτες της αμερικάνικης Metal σκηνής. Με κυκλοφορίες ορόσημα για τον «σκληρό» ήχο όπως το “Earthshaker” και το “Mean Streak” απέδειξε πως το «επιθετικό» παίξιμο μπορεί να συνυπάρχει με τη λυρικότητα και η υπερβατική, στα όρια του shred, τεχνική με την blues εκφραστικότητα. Το εναρκτήριο Riff από το “Mean Streak” του ομότιτλου άλμπουμ (1983) είναι από εκείνα τα Riff που αν τα ακούσεις έστω μία φορά, μένουν στα αφτιά σου για πάντα.
Μαθήματα κιθάρας Θεσσαλονίκη Δημήτρης Κορομηλάς
