Μαθήματα Κιθάρας

To Cocaine του J.J. Cale ηχογραφήθηκε το 1976 και έγινε ευρύτερα γνωστό από τη διασκευή του Eric Clapton ένα χρόνο αργότερα. Λόγω της ευκολίας του είναι ένα από τα πρώτα Riff που μπορεί να παίξει κανείς στην ηλεκτρική κιθάρα.

Οι Gotthard είναι αναμφίβολα το σημαντικότερο συγκρότημα που ανέδειξε ποτέ η Ελβετία. Το Riff του Leo Leoni από το “Anytime Anywhere” οφείλει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του στο κούρδισμα της κιθάρας (6η χορδή - Ντο / 5η χορδή - Σολ) και αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα όπου η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα των πραγμάτων.

Τους Rush τους εκτιμώ απεριόριστα. Από αυτή την απεριόριστη εκτίμηση πηγάζει και μία μεγάλη δυσκολία. Τι να πρωτοδιαλέξει κανείς από μια διαδρομή 40 χρόνων με τόσα αγαπημένα Riff; Επέλεξα τελείως συγκυριακά το “Limelight” μέσα από το “Moving Pictures” και δεσμεύομαι σε επόμενο “Riff of the Month” να επανέλθω.

Οι Def Leppard, όπως και άλλα συγκροτήματα που θήτεψαν δίπλα στον Matt Lang, φημίζονται για τα προσεκτικά δομημένα Riff τους. Είναι προφανές από το πρώτο άκουσμα πως δόθηκε ιδιαίτερη σημασία σε κάθε λεπτομέρεια, πως κάθε νότα επιλέχθηκε μετά από πολύ σκέψη και το «πάντρεμα» των δύο (ή πολύ συχνά περισσοτέρων κιθαριστικών μερών) έγινε με μεγάλη προσοχή ώστε να προκύψει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στο “Riff of The Month” αυτού του μήνα έγινε μία προσπάθεια να αποδώσουμε το Riff του “Photograph” από το τρίτο άλμπουμ των Def Leppard “Pyromania”.

Εγκαινιάζουμε τη νέα στήλη “Licks & Leads” στο κανάλι μας στο Youtube με το “Child’s Anthem” των Toto. To “Child’s Anthem” είναι η πρώτη σύνθεση του πρώτου ομότιτλου άλμπουμ των Toto που κυκλοφόρησε το 1978. Αποτελεί ένα άριστο δείγμα συνύπαρξης ευκολομνημόνευτων μελωδιών, ενορχηστρωτικής δεινότητας και εκτελεστικής αρτιότητας. Επίσης ο Steve Lukather με το “Child’s Anthem” αποδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, πως δεν είναι απαραίτητο να παίζει κανείς χιλιάδες νότες το δευτερόλεπτο (όχι ότι δεν μπορεί να το κάνει) για να μαγνητίσει το ακροατήριο του και να στρέψει τα βλέμματα κάθε κιθαρίστα πάνω στη ταστιέρα του.

Οι Judas Priest καθόρισαν το Heavy Metal όπως το γνωρίζουμε σήμερα, όσο ελάχιστα άλλα συγκροτήματα της γενιάς τους. Η δίδυμη κιθαριστική επίθεση από τους Glenn Tipton και K. K. Downing δημιούργησε έναν μοναδικό, χαρακτηριστικό ήχο που (μαζί με τη φωνή του Rob Halford) αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος με εκατοντάδες μιμητές έκτοτε. To “Riff of the Month” αυτού του μήνα ανήκει στους Judas Priest και στο “Heading Out to the Highway” από το “Point of Entry” του 1981.

Το “Sunshine of your Love” του Eric Clapton και των Cream είναι ένα από εκείνα τα αειθαλή Riff που ενώ έχουν γραφτεί μισό αιώνα πριν, παραμένουν επίκαιρα διατηρώντας μια ανεξίτηλη στο πέρασμα του χρόνου φρεσκάδα.

Το τελευταίο “Riff of the Month” του 2020 είναι ένα από αυτά που μόλις τα ακούσεις καρφώνονται για πάντα στη μνήμη σου. Η απλότητά, η αμεσότητά και η ενέργειά του σε παρακινούν να πάρεις τη κιθάρα και να παίξεις μαζί τον Bryan Adams και τη Tina Turner. It’s only love and that’s all...