Το “Since You’ve Been Gone” είναι το τραγούδι που έχει διχάσει τους οπαδούς των Rainbow όσο κανένα άλλο.
Αποτελεί σύνθεση του Russell Ballard και αρχικά κυκλοφόρησε το 1976. Ενώ η πρώτη του εκτέλεση πέρασε απαρατήρητη, η διασκευή των Rainbow που ακολούθησε το 1979 σκαρφάλωσε στα charts και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού χαρίζοντάς τους την πρώτη μεγάλη τους επιτυχία.

Ήταν η εποχή που ο Blackmore έψαχνε έναν πιο «εμπορικό» ήχο για το συγκρότημά του προσπαθώντας να χαϊδέψει τα αυτιά κυρίως της Αμερικάνικης αγοράς στην οποία διακαώς επιθυμούσε να διεισδύσει. Αυτή η αλλαγή πλεύσης και η επιτηδευμένη προσέγγιση μιας “radio friendly” αισθητικής είχε σαν αποτέλεσμα την αποχώρηση του Ronnie James Dio και το τέλος μιας εποχής (ίσως της σημαντικότερης) για τους Rainbow. Κάθε τέλος όμως είναι και μία καινούργια αρχή και το “Since You’ve Been Gone” αποτελεί την λαμπρή αφετηρία της μετά-DIO περιόδου των Rainbow που μας χάρισε εξαιρετικές και άρτια εκτελεσμένες συνθέσεις.

Προσωπικά το συγκεκριμένο Riff είναι από τα αγαπημένα μου και πάντα το διδάσκω στους μαθητές μου. Παρόλα αυτά, κάθε φορά που ακούω το “Down to Earth” που το φιλοξενεί, δεν μπορώ να μην σκεφτώ πως θα ήταν αν έλειπε το συγκεκριμένο «σχισματικό» τραγούδι και τις υπόλοιπες συνθέσεις του άλμπουμ τις τραγουδούσε ο DIO ως φυσική συνέχεια του “Long Live Rock n’ Roll”.

Κατά την εκτέλεση πρέπει να προσέξουμε το φίμωμα των υπολοίπων ανοιχτών χορδών ώστε να αποφύγουμε ήχους και θορύβους που διαφορετικά θα «βρωμίσουν» το παίξιμό μας. Επίσης δεν πρέπει να αγνοήσουμε τις παύσεις.

Για τον ήχο θα χρειαστούμε μονοπηνιακό μαγνήτη σε bridge position. Τονισμένα μεσαία στον ενισχυτή, overdrive χωρίς υπερβολές (πρέπει να είναι διακριτά τα voicings των συγχορδιών), καθώς και λίγο reverb.